Şarkılar Ne Söylüyor

Sevgili arkadaşlar, bu akşamın şarkısı efsanevi bir rock klasiği, yine efsanevi bir rock gurubundan, efsanevi bir müzisyen tarafından yazılmış. Kahramanımız Ken Hensley isimli bir İngiliz müzisyen. Ken, Uriah Heep gurubunun ilk döneminde şarkılarının bir çoğunu yazmış, aynı zamanda da klavye çalmış. Uriah Heep'in 1969'da kurulduğunu düşünürseniz, o yıllarda rock müziğinin klavyesiz çalınmadığını da dikkate alırsınız herhalde sevgili arkadaşlar. Ben işin açıkçası o dönemin klavyesine deli olurum. Müziği çok güzel, çok özel yapar kanaatimce. Bu türün bizdeki en belirgin yansıması Cem Karaca'dır. Namus Belası falan hep benzeri gitar/klavye kombinasyonuyla çalınmış nefis rock klasikleridir. Size bir gün Heep'i detaylarıyla yazarım. Şimdilik sadece ne kadar sıkarsanız sıkın, rock müziğinden başka bir şeyin çıkmayacağı tarihin en güzel guruplarından biridir deyip, bırakalım - bence tabi... Şarkımız ise 1971'den. Çok melodik, çok güzel bir parça, Lady In Black, yani Siyahl...

Bu akşam sevgili karımın doğum günü, şarkımızı da onun için çalıyorum. Tanıyanlarınız bilir, karıma "Babe" diye hitab ederim, onun için de herhalde bundan daha güzel bir şarkı olamazdı. Styx söylüyor, Babe! Sevgilim, [şimdi] gidiyorum Yola koyulmam lazım Vakit geliyor Trenim kalkıyor Gözlerinden okuyorum Sevgini, ihtiyacını, gözyaşlarını Ama sen yokken yapayalnız olacağım Ayakta kalabilmek için sevgine ihtiyacım olacak Bundandır inan bana Kalbim senin ellerinde Ve seni özleyeceğim Çünkü biliyorsun, o sensin sevgilim Ne zaman yorulup Artık yeter Pes ettim dediğimde Biliyorsun, o sensin sevgilim Bana ihtiyacım olan gücü Ve cesareti veren Lütfen inan şu söylediğime Seni seviyorum sevgilim Sevgilim [şimdi] gidiyorum Bir kez daha söyleyeceğim Hiç olmazsa gülümsemeye çalış Seni anlıyorum, düşünmemeye çalışıyoruz Ama bir an için de olsa Çünkü sensiz yapayalnız olacağım Ayakta kalabilmek için sevgine ihtiyacım olacak Lütfen inan bana Kalbim senin ellerinde Çünkü seni özleyeceğim Seni...

Hadi bu akşam biraz neşeli bir şarkı yapalım, malumunuz hep sinirimiz havada. Şarkımız hayli ahlaka mugayir, hassassanız okumayın - biliyorum okuyacaksınız ama ben yine de söylemiş olayım 😛 Şarkımız ZZ Top gurubundan. Güneyli, hatta Teksaslı Redneck yanı güneş altında çalışmaktan enseleri kızarmış, dilimize maganda şeklinde çevirebileceğimiz bir sosyolojik kümenin kreasyonu bunlar. Southern Rock denilen bir tarzda müzik yaparlar. Sözleri hep zırzoptur. Ama ben deli olurum. Etrafınızda siyahi birileri varsa çok sesini açmayın derim ama yoksa turn it up all the way yani. Şarkımızın ismi ise Legs, yani bacaklar. Kadın bacağı, kadınbudu hattızatında... Kıdemli bir erkek olarak bu şarkının altına imzamı atıyorum sevgili arkadaşlar. Siz kadınlar saatlerce ay yüzümün şurasındaki siyah noktayı saklayayım diye uğraşırken üç beş istisna dışında bütün biz abbasların ilk baktığı, son balkığı ve devamlı baktığı bu bacak işini fazlasıyla ihmal ediyorsunuz. Benden hatırlatması... Çok geç değil inanı...

Bu akşam keyfim yerinde sevgili arkadaşlar, normalde şarkı (ve şarap) günümüz olmasa da, biraz da yarının anlam ve önemi bakımından bonus bir şarkı yapalım hadi. Blues sever misiniz bilmem. Benim her daim dinlediğim bir müzik türü değildir ama örneğin bu akşamki gibi havamdaysam şarabımla birlikte oturur, saatlerce zevkle dinlerim. Blues, 1800'lü yılların sonlarında ABD'nin güneyinden çıkma bir müzik türüdür sevgili arkadaşlar. Unutmayalım, ABD'nin güneyi uzun yıllar boyunca tarım ve üzülerek kölelik demekti. Bu müzik türüne köle müziği demek doğru olmayacaktır çünkü ortaya çıktığı yıllarda kölelik ortadan kalkmış ya da kalkmak üzereydi. Ne var ki Blues müziğinin kökleri elbete kölelik zamanlarının siyahlarına dayanır. Blues üzüntü, melankoli anlamında kullanılır. Zaten rivayete göre bu iki kavramı tanımlayan Blue Devils, yani Mavi Şeytanlardan gelmektedir. Bu tanımlama da, yine rivayete göre eski çağlarda alkoliklerin içmeyi bıraktıkları zaman gördükleri halüsinasyonlardır...

İspanyol kralı III. Charles (Carlous), uzaklardaki İspanyol kolonilerinde egemenliğini perçinleyip, bu toprakları ekonomik olarak İspanya’ya bağlamak için 400 bin gümüş sike döktürdü, sonra da bunları El Cazador isimli bir gemiye yükletip bu uzak koloniye gönderdi. Bu sikkelere Sekiz Real yada İngilizce ismiyle Piece of Eight deniyordu. Gemi, bugünkü ismi Amerika Birleşik devletleri olan bu koloniye hiçbir zaman ulaşamadı. Kimileri bir korsan saldırısına uğradığını düşündü, kimileri de bir fırtınada battığını. Akibeti ne olursa olsun, Kral III. Charles'ın planları suya düşmüş, hayalleri yıkılmıştı. Bu para olmadan Kuzey Amerika'da egemenliğini kurması olanaksızdı. Nitekim bugünkü ismiyle Louisiana Napolyon'un, yani Fransızların eline geçti. Birkaç yıl sonra da Napolyon bu toprakları ABD'ye sattı. Bu satıştan sonra ABD'nin toprakları iki kat büyümüştü. III. Charles'ın bu olaydan sonra çok üzüldüğü söylenir. İşte aşağıdaki şarkımız da bu öyküyü anlatır. Gerçi bir ...

Bu akşam biraz hüzünlü bir şarkımız var sevgili arkadaşlar. Duymuş olabilirsiniz, Kanadalı Rush gurubunun davulcusu Neil Peart beyin kanseriyle savaşına yenik düşüp, 67 yaşında öldü. Yaşları benimkine yakın, ya da biraz daha yaşlı olanlar, hele biraz da müzikle ilgililerse, Rush'ın ismini büyük olasılıkla duymuşlardır. Kendilerine has tarzları ile gerçekten güzel müzik yapmışlardı. Ancak benim gibi bir süre tutkuyla bu gurubu dinleyen biri için müziklerinde öne çıkan ilk şey Neil'in keman gibi çaldığı davulu olmuştu. Biraz tıngırdattıysanız bilirsiniz, davul öyle sanat yapılacak bir müzik aleti değildir. Şarkının hızına trafik polisliği yapan, çoğunlukla monoton bir dizi davul ve zilin aynı melodiyi defalarca ürettiği ritmik bir enstrümandır. Bir davulcunun müziğe getirdiği fark biraz şansla kulağa ve göze hoş gelebilecek bir iki solo ile çoğunlukla ornament denen aradaki ufak atraksiyonlardır ki, bunlar bile neredeyse artık klasikleşmiş bir haldedirler. Neil Peart her nasılsa ...

Bir-iki gün önce kırk yıllık (mecazi değil, hassas cebir) bir kardeşimle özelden hafif bir nostaljinin ardından İngilizce'de dedikleri gibi bir heart-to-heart, yani biraz vicdan muhasebesi, biraz itiraf, artık nasıl algılarsanız, yaptık. Onu biraz tatsız gördüm, neşelendirmek için sevdiğini bildiğim, hem de konumuza biraz teğet bir şarkı çalayım istedim. Supertramp, yani süper serseri söylüyor, The Logical Song, Mantıki Şarkı! Çocuk doğuyor, büyüdükçe mutluluk gidiyor, yerini normlar, üzüntüler, pişmanlıklar dolduruyor. İş öyle bir noktaya geliyor ki, birey artık kendini tanıyamaz bir hale geliyor. Gençken, hayat bana çok Güzel gelirdi, Bir mucize, harikulade, büyülü... Ağaçlardaki kuşlar şakırdı, mutlu mutlu, Neşeyle, muzipçe, beni izlerken. Ama sonra beni gönderdiler, duyarlı olmayı öğretmek için, Mantıklı, off sorumlu, pratik (duyarlıya ek olarak) Ve bana muhtaç olacağım bir dünya gösterdiler, Hastanelik, entellektüel ve [benle] dalga geçen. Öyle zamanlar vardır ki bütün dünya u...